Trabzon Büyükşehir Belediye Başkanı Ahmet Metin Genç’in önce iş arayanları “iş beğenmemezlik” üzerinden değerlendirmesi, ardından vatandaşların daha fazlasını istediğini belirterek kanaatkârlık çağrısı yapması tartışma yarattı. Peki gençler iş beğenmiyor, vatandaş kanaatkâr olmuyor… Yıllardır ülkeyi yöneten iktidarın ekonomideki sorumluluğu nerede?
Trabzon Büyükşehir Belediye Başkanı Ahmet Metin Genç’in ekonomik ve sosyal sorunlara ilişkin açıklamaları dikkat çekmeye devam ediyor.
Genç, Trabzon’daki iş gücü sorununu değerlendirirken “İş beğenmemezlik de var veya kalifiye personel bulamıyoruz” ifadelerini kullandı. Bu açıklamayla iş arayanların beklentilerini tartışmaya açan Genç, başka bir değerlendirmesinde ise toplumun daha kanaatkâr olması gerektiğini savundu.
“Evi olan kat, katı olan araba, arabası olan yat istiyor” sözleriyle vatandaşların yaşam beklentilerini eleştirdi.
GENÇLER İŞ BEĞENMİYOR, VATANDAŞ DAHA FAZLASINI İSTİYOR!
İki açıklama yan yana geldiğinde ortaya dikkat çekici bir tablo çıkıyor.
İş arayan gençler iş beğenmemekle eleştiriliyor. Daha iyi bir ev, otomobil ve yaşam standardı isteyen vatandaşlara ise kanaatkâr olmaları tavsiye ediliyor.
Peki üniversite bitiren, meslek sahibi olmak isteyen, çalışarak ev kurmayı ve ailesini geçindirmeyi hedefleyen gençler ne yapmalı?
Aldığı ücretle geçinemeyen, kira ödemekte zorlanan ve geleceğe ilişkin kaygı yaşayan vatandaşın daha iyi yaşam koşulları istemesi neden bir sorun olarak görülüyor?
23 YILDIR İKTİDARDA OLAN KİM?
Burada sorulması gereken önemli bir soru daha var.
Türkiye’yi uzun yıllardır yöneten AK Parti iktidarı, ekonomik koşulların iyileştirilmesi, gençlere istihdam sağlanması ve vatandaşın alım gücünün korunması konusunda hangi sorumluluğu taşıyor?
İşsizliğin, hayat pahalılığının ve geçim sıkıntısının yaşandığı bir ülkede çözümü gençlerin iş beğenmemesinde veya vatandaşın kanaatkâr olmamasında aramak yeterli mi?
Siyasi iktidarın ekonomi politikaları, yatırım tercihleri ve istihdam politikaları bu tartışmanın neresinde?
VATANDAŞIN BEKLENTİSİ Mİ YÜKSEK, EKONOMİK İMKÂNLAR MI YETERSİZ?
Elbette işverenlerin aradığı nitelikli çalışanı bulamaması da gerçek bir sorun olabilir. Ancak iş gücü piyasasını değerlendirirken ücretleri, çalışma koşullarını, mesleki beklentileri ve gençlerin gelecek kaygısını görmezden gelmek mümkün değil.
Vatandaş çalışarak daha iyi bir hayat kurmak istiyor. Gençler kendi şehirlerinde gelecek arıyor. Aileler çocuklarının daha iyi koşullarda yaşamasını bekliyor.
Bunlar aşırı beklentiler değil, normal yaşam hedefleri.
Gençler iş beğenmiyor, vatandaş kanaatkâr olmuyor… Peki bütün bu sorunların yaşandığı ekonomik düzenin sorumluluğunu kim üstlenecek?
